HOME    ..SVNFolkNIEUWSCURSUSSENLINKSARTIKELENCONTACTLOGIN

.Login.







Geschiedenis van de SVN


Ontstaan en ontwikkeling van de SVN

Stichting Volksmuziek Nederland is voortgekomen uit de folkbeweging, zoals die bestond vanaf de tweede helft van de jaren '60 en die in de loop van de jaren '70 tot bloei kwam.

"Folkclub 65" gaf een gestencild blaadje uit; "Folksounds" dat tot 1976 heeft bestaan.  Vanuit de studentenwereld werd de Stichting Volksmuziek Utrecht opgericht. Omdat er steeds meer folk-optredens in het land werden georganiseerd werd de "Nederlandse Federatie van Folk Organisatoren" NFF opgezet. Deze laatste  organiseerde in 1976 en 1977 in Utrecht een soort sessie met nieuwe groepen.

Janviool
1977 en 1978 zijn belangrijke jaren: het blad "Folksounds" is ter ziele, hoewel het informatie- en documentatiewerk nog een tijdje wordt voortgezet onder de naam LCV. LCV gaf een aantal malen een adressengids uit van muzikanten en folkclubs.
In 1977 besluit de NFF tot de uitgave van een nieuw tijdschrift, dat Janviool ging heten. Namen van mensen die aan de wieg stonden : Jan Erik Grunveld, Bernard Kleikamp, Wim Kuiper, Rob Smaling, Huub Trautwein, Jos Koning...

In 1978 houdt de NFF op te bestaan en gaat over in de nieuwe "Vereniging Volksmuziek Nederland" - onze feitelijke voorloper. De VVN organiseerde datzelfde jaar een Folkdag in 't Hoogt te Utrecht, die achteraf als de eerste echte groepenpresentatie kan worden beschouwd.
In 1978 ook werd "Janviool" zelfstandig, in de redactie zaten veel actieve muzikanten.

Eerste Herfstweek
De vereniging VVN organiseerde in de herfstvakantie de eerste "Folk Werkweek" (later: Herfstweek) in jeugdherberg Rhijnauwen bij Utrecht. Mensen als Wim v.d. Zwan en Jaap Mulder (voor wie dit nog iets zegt) stonden aan de wieg hiervan.
In de aankondiging in "Janviool" viel onder andere het volgende te lezen: "Het geheel zal gericht zijn op Nederlands repertoire". De deelnemerskosten waren Æ’ 295,-. En uit het verslag in de volgende editie maken we op dat er maar liefst 60 cursisten op af waren gekomen.

In 1979 was er een groepenpresentatie in Arnhem, die "Speeldag" werd genoemd. De daarop volgende groepenpresentatie vond plaats in Scheveningen op 14 december 1980 in Folkclub "De Dansende Beer". Ook zette de VVN het uitgeven van de "Folk Adressengids" voort.

Fusie
In juni 1982 fuseerde de VVN met de Stichting Volksmuziek Utrecht tot de huidige Stichting Volksmuziek Nederland. De SVN vormde samen met Stichting Janviool de uitgeverij "11&30" en nam de uitgave over van de Folk Adressengids, organiseerde cursussen en zette groepenpresentaties op. De volgende presentatie vond plaats in 1983 in Theater Kikker in Utrecht.

Het "Diatonisch Nieuwsblad" werd opgericht en langzamerhand kwamen er een paar algemene workshopweekends bij (met buitenlandse docenten). Er waren ook toen al contacten "naar boven", met het ministerie van WVC, aangaande beleidszaken en subsidie. Het aantal bestuursleden en andere actievelingen bestond toentertijd uit 10 personen.

Vanaf 1986 werd de "Herfstweek" niet meer gehouden in Rhijnauwen, maar in de ons inmiddels zo vertrouwde Glind.

In 't slop
Eigenlijk zat de SVN daarna een beetje in 't slop. Het aantal actieve medewerkers was geslonken tot 5 en daarvan vormde Hans Peters (tegenwoordig platenbaas van Music & Words) de spil. Er waren een aantal min of meer slapende werkgroepen, waar niet veel muziek meer uitkwam...

Een oproep in "Janviool" leverde 2 nieuwe bestuursleden op en in 1987 deed Jenny van Diggelen met succes een poging om in ieder geval de herfstvakantie-cursus van de ondergang te redden.

Vanaf 1991 heeft Jenny, met assistentie van Guy Roelofs en Theo v.d. Loo, de stichting draaiende gehouden. Met Stichting Janviool werden de formele banden feitelijk verbroken doordat "Janviool" zich meer ging richten op de concertbezoekende en cd-kopende muziekconsument en de SVN zich concentreerde op actieve amateur-muzikanten. Het blad "Janviool" heet sinds maart 1989 overigens New FolkSounds. Uitgeverij "11&30" hield op te bestaan en de "Folk Adressengids" werd puur een aangelegenheid voor de SVN.

Uitbreiding activiteiten
In de daaropvolgende jaren werd het cursusaanbod flink uitgebreid, bijvoorbeeld met het zeer in trek zijnde weekend Ierse Muziek, het weekend Traditionele Muziek van de Lage Landen, het Osmaanse weekend (nu Venster op het Oosten) en het Diatonische weekend (nu Doorslaande Tongen). Er kwamen een aantal uitgaven bladmuziek, diskettes met midi-files en CD's op de markt en de "Folk Adressengids" met CD. Ook werd de SVN een actieve speler in het Nederlandse amateurmuziek-veld (LOAM). Na 10 jaar werd er in januari 1997 weer een groepenpresentatie georganiseerd.

Steeds meer kwam vrijwel al het werk op Jenny's schouders terecht : tijd om te gaan afbouwen dus. Vanaf 1995 werd versterking gevonden in Theo Timmer, Jos Maas, Arnold Klein en Peter Koene (die na jarenlang redactiewerk New FolkSounds had verlaten).

Doelstelling
De doelstelling bleef als altijd: "het bevorderen van de volksmuziek-beoefening in brede zin van het woord, met als basis de West-Europese volksmuziek- en folktraditie".

Bestuur
Het bestuur, dat bestond uit Peter Koene (voorzitter), Arnold Klein (penningmeester), Harold Prijn (cursusadministratie) en Inge Crul (secretariaat) kreeg versterking van een flinke vaste denktank: Cor van Sliedregt en Luc Dordregter (publiciteit), Elke Wijffels (vertegenwoordiging naar LOAM), en een groot aantal nieuwe "zwoegers", onder meer voor de cursussen en de internetsite.
De organisatie van de trekharmonika cursussen in Amsterdam sloot zich bij de SVN aan en er werden nieuwe initiatieven ontplooid, zoals het organiseren van eendaagse workshops, samenwerking met muziekscholen en als laatste loot aan de boom: "Folk for Kids" oftewel "VetFolk". Aan de PR werd een flinke impuls gegeven door de uitgave van "FolkNieuws".

25-jarig jubileum

In 2003 vierde de SVN haar 25 jarig bestaan. Als peildatum hiervoor is niet genomen die van de officiële stichtingsakte, maar het jaar waarin de eerste Herfstweek werd gehouden, tot jaren daarna één van de vliegwielen waarop de SVN draaide. Ter gelegenheid van het jubileum is een speelboek met CD uitgegeven (nog steeds te bestellen). Deze geven een goed inhoudelijk beeld van Stichting Volksmuziek Nederland uit die periode en daarvoor. Aan het speelboek en de cd hebben een groot aantal vaste SVN-docenten meegewerkt.

En verder

In 2003 nam Frans Smit het secretariaat over van Inge Crul en in juni 2006 nam Hanneke Meijer het voorzitterschap over van Peter Koene. Arnold bleef aan als penningmeester en Harold verzorgde de cursusadministratie. Zo ergens in 2010 begon het te borrelen. Het liep niet lekker meer en de lol ging er een beetje af. Er begonnen plannen te groeien om de stichting op te heffen of te doen opgaan in Huismuziek. Na een intensieve vergadering met de vrijwilligers werd besloten toch een nieuwe start te maken. Twee nieuwe bestuursleden dienden zich aan: Mélani Krijger kreeg het voorzitterschap overgedragen van Hanneke en Ellis Hensen het secretariaat van Frans. Het project Nieuwe Website werd vlotgetrokken en in het kader daarvan droeg Harold Prijn na vele dienstjaren zijn cursusadministratie over in het eerste kwartaal 2012 aan Guus Pfau. 

We zijn er dus nog steeds! Met de vrijwilligers houden we de SVN overeind! De Stichting Volksmuziek Nederland is een enthousiaste en betrokken club en probeert dat, ondanks misschien wat grijze haren hier en daar, ook in de toekomst blijven. Lukt het ons ook om de jongere liefhebbers en beoefenaars van volksmuziek, folk en wereldmuziek bij ons te houden, dan is die toekomst helemaal verzekerd.