De Kruidenkraam van de SVN
DE GLIND - “Als je op de markt langs een kruidenkraampje loopt of bij een Turkse winkel de geur van knoflookolijven in je opneemt" zegt Jos Maas, “dan gebeurt er iets met je. Geuren brengen mensen in een bepaalde stemming, ze brengen een gevoel met zich mee of een associatie. En zo is het ook met muziek. Een melodie doet iets met je, of je wilt of niet”.
11 augustus 2001
• door Barneveldse Krant |
|
Maas is secretaris van de Stichting Volksmuziek (SVN). Enthousiast vertelt hij over de Oost-Europese muziek die centraal staat op het eerstvolgende cursusweekeinde van de SVN op 21, 22 en 23 september dat in De Glind wordt gehouden. ,“Die muziek is betoverend voor ons Westerlingen. Iets daarvan heb je als kind misschien al gevoeld bij het sprookje van Ali Baba en de veertig rovers. Zo is het ook met de muziek. Je weet niet wat je meemaakt als je voor het eerst een onregelmatige maatsoort speelt”.
Maatsoorten
Maas kan honderduit praten over de dingen die hem bezig houden. Hij wijst erop dat een onregelmatige maatsoort eigenlijk niet bestaat. “Het is immers wel degelijk een regelmaat, alleen niet zoals wij gewend zijn. Onze oren zijn opgevoed met de toonladder van do-re-mi en maatsoorten in drieën en vieren. Maar op de Balkan is een 7/8 heel gewoon en een Turk heeft aan hele en halve tonen niet genoeg, die maakt er nog kwarten bij.
Voor ons klinkt dat schokkerig en jengelend maar het gaat in feite heel regelmatig van van een-twee, een-twee, een-twee-drie.
Zo’n kwarttoon ligt ook heel strak vast”.
Wie die kandans eenmaal in zijn lijf voelt, begrijpt wat Maas met zijn kruidenkraam bedoelt. Het maakt de beleving van de muziek kruidig, pittig, soms ook melancholiek, maar vooral anders, een beetje mysterieus.
Improvisatie
Maas speelt zelf klarinet. Naast zijn passie voor Oost-Europese volksmuziek speelt hij ook in de plaatselijke harmonie.
“De harmonie zie ik als een hele goeie leerschool voor volksmuzikanten. Het geeft je een prima basis. Maar in de volksmuziek ontdek je de vrijheid van improvisatie en samenspel.” Hij legt uit dat wij in het Westen vooral harmonisch denken terwijl in Oost-Europese landen melodisch wordt gedacht. “Dat klinkt misschien wat muziektheoretisch maar als je het een keertje hoort dan begrijp je heel snel hoe het zit.”
Hij wijst erop dat de multiculturele samenleving in Nederland de Oost-Europese muziek veel dichterbij heeft gebracht. En dat kennismaken met deze muziek je ook wat leert over je allochtone buurman.
Een goeie gelegenheid voor zo’n kennismaking is het jaarlijks SVN-cursusweekend in september in De Glind.
De SVN heeft een aantal zeer gerenommeerde docenten aangetrokken om daar in verschillende stijlgroepen les te geven. Zo zijn er lessen in: Armeense muziek, Balkanzang, Griekse muziek, Macedonische muziek voor houtblazers, samenspel en onder de noemer ‘Wat hoor ik daar nu?’ kennismaken met ‘onzuivere tonen’ (kwarttonen) in muziek uit Turkije en de Balkan.
Er zullen eenvoudige stukken worden aangeleerd en gearrangeerd met verschillende instrumenten en ook zang.
|